عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
924
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
4 - يبتلى مخالط النّاس بقرين السّوء ، و مداجاة العدوّ 11017 . 5 - أبق يبق عليك 2269 . 6 - اخلط الشدّة برفق ، و ارفق ما كان الرّفق أوفق 2385 . 7 - أشعر قلبك الرّحمة لجميع النّاس و الإحسان إليهم ، و لا تنلهم حيفا ، و لا تكن عليهم سيفا 2392 . 8 - اذكر أخاك إذا غاب بالّذي تحبّ أن يذكرك به و إيّاك و ما يكره ، و دعه ممّا تحبّ أن يدعك منه 2393 . 9 - استقبح من نفسك ما تستقبحه من غيرك ، و ارض للنّاس بما ترضاه لنفسك 2399 . 4 - آميزش كننده با مردم به همنشين بد و مدارا كردن با دشمن مبتلا خواهد گرديد ( بنا بر اين كمتر بايد با مردم آميزش كرد ) . 5 - ابقاء نما تا بر تو ابقاء شود ( ممكن است مراد اين باشد كه از مردم بدگوئى مكن تا به حالت احترام خود باقى بمانى ) . 6 - شدت و سختى را با نرمى آميخته گردان ، و نرمى كن ما دام كه نرمى موافق تر است . 7 - مهربانى و احسان به مردم را لباس چسبيده به دل قرار ده و به آنها ستمى نرسانده ، و بر آنها شمشيرى مباش ( كه ضررى از تو به آنان رسد ) . 8 - به چيزى ياد كن برادرت را هنگامى كه او غايب است كه دوست مى دارى او تو را به آن ياد كند ، و از آنچه ناخوش دارد بپرهيز ، و او را واگذار از آنچه دوست دارى كه واگذارد او تو را از آن ( يعنى از تكاليف شاقهّ ) . 9 - از نفس خود زشت شمار آنچه را كه از غير خود زشت مى پندارى ، و براى مردم خوشنود باش به آنچه براى نفس خويش راضى هستى .